Dit ben ik

Ik houd van mijn vier kinderen en van mijn man die in alles mijn klankbord is. Binnen het gezin waarin ik opgroeide leerde ik over de betekenis van liefde. Hechte vriendschappen verrijken mijn leven. Ik houd van schrijven en van mooie verhalen in boeken, films en documentaires. Het gevoel van trots nadat ik iets heb gedaan wat ik spannend vind, is niet in woorden te omschrijven. Mijn gevoel voor humor relativeert het verdriet in mijn leven. Ik ben dankbaar dat ik zo grappig ben. In de luwte is de plek waar ik me fijn voel. Maar soms verlang ik naar een microfoon om mijn verhalen een stem te geven. Radio en podcast zijn daarvoor het podium van mijn dromen.

Dit ben ik ook

Ik houd niet van doen omdat het zo hoort. Liever maak ik mijn eigen keuze. In geschreven zinnen deel ik mijn gedachten en gedichten. Ik laat bewust ruimte open in mijn agenda. Krijtdrop kan ik niet weerstaan. De vroege ochtend met zijn stilte vind ik het mooiste moment van de dag. Verspilling van voedsel betekent voor mij onverschilligheid. Mijn leven vormt zich door de keuzes die ik maak. Steeds vaker kies ik voor eenvoud en minder. Ik hoop dat ik als moeder het juiste doe. Het is de belangrijkste rol die ik vervul. Ik verlang naar de dag dat ik volledig vrij van oordeel ben. Vanaf die dag mag ik mezelf een wijs mens noemen.

Wat ik nog niet vertelde

Moeder worden was mijn grootste droom. Het liefst van drie jongens en een meisje. Mijn droom kwam uit. Maar mijn derde zoon werd geboren met het Syndroom van Down. Ik voelde niets, behalve paniek. Ik nam hem mee in mijn leven. De liefde groeide met elke nieuwe dag. Hij is mijn voorbeeld in aandachtig leven en in niet-oordelen. Toen zij zeven maanden oud was, haalden we ons meisje op in Guatemala. Kort na haar 10e verjaardag vertelde ze mij dat ze liever een jongen wil zijn. Ik voelde niets, behalve wanhoop. Maar de volmaakte liefde omarmde het verdriet. Hij leert me om vrij te denken en de ander écht te zien.

Wat is jouw verhaal?